(...)

پیچیده است شاید

درون شولایی به شکل قلب

یک طرف جایی دور

همه چیز مسلولی کوچک

چنان گیج

که می توانی,برای هر کسی دیوار باشی

مثل درخت

پیچیده در سادگی یک ایستادن.

زیاد است

چیزی که نگفتی و پیچیده

مثل خبری که دست قاصدک است

می تواند همان خبری باشد

که دست کلاغ می افتد

درون تو,شاید صدایی باشد

که بوق اسرافیل از آن شروع شد

ایستادن تو شاید,

خودش درون این قوم پیچید.

عجیب که نیست

همه چیز غاری باشی

که عکس.آرش را به خاطر نمی آورد

عکس تو را

بخاطرش می افتی

مثل مسلولی گیج

روی دیواری که می کشد

خود را ,تو اسبی ایستاده

روبروی درخت

عجیب که نیست

یکی از ابتدا بخواهد

چیزی کوچک باشد

بخواهد

تو را با صدایی عجیب بشنود.

                                      محمد رضا رزاقی

_از حس عجیب و تازه سر شار شدم   در داد و ستد هام گرفتار شدم

از اینکه دلم را به خودم بخشیدم        حس می کنم از خودم طلبکار شدم

_در تیرگی چشم تو فریادم نیست     در روشنی اش دلی که من دادم نیست

این حالت آشوبگر چشمانت            ضرب المثلی داشت ولی یادم نیست

_کی می شود این پنجره را وا بکنی    تا این گل سرخ را تماشا بکنی

میترسم از اینکه پاسخت نه باشد     من منتظرم که تو تقاضا بکنی

_در حومه شهر ساری آغاز شدی        مانند خودت فراری آغاز شدی

تصمیم ندارم به تو تهمت بزنم             با دیدن یک هزاری آغاز شدی

_تنها شده ام ولی اساسا" خوبم            من موقع از عشق سرودن خوبم

اینقدر به این غربت من فکر نکن        بیخود نگران من شدی ,من خوبم

                                                                   مجتبی مطلبی

خواب

 فکر می کردم

            با فکر کردن حل می شود

حل نشد

      شکر توی قهوه و

کسی که باید از در می آمد

      از در نیامد

از چشمهایم پایین آمد و

توی قهوه چرخید و چرخید

دستم که لرزید

      از لای پیراهنم پایین آمد

به روی خودم نیاوردم

که این قهوه خانه

    شبیه آن کافی شاپی نیست

    که هرگز نرفته ایم

یادم رفته بود

     این چای قهوه نیست و

    و این قهوه فال تو...

بغل دستی ام را بیدار کردم

    یادم آمد که

                        ایستگاه جای خواب نیست

و سوار قطاری شدیم

   که هرگز به هراز نمی رفت

                                    محمد علی تقی زاده پاسندی